پنجشنبه شب منزل عبدالله نوری حال و هوای دیگری داشت فضای مراسم تحت تاثیر بازداشتهای اخیر بود به همین دلیل بود بعد از سخنان مجتهد شبستری که خود از نسیم مهروزی بهره مند گردید و در انقلاب فرهنگی دوم خانه نشین گشت، موسوی خویینی دبیر کل سازمان ادوار تحکیم وحدت میکروفن را از سعید لیلاز که مجری برنامه بود گرفت و از مصائب دانشجویان دربند گفت
از بهاره هدایت نام برد که زمانیکه ماموران برای تفتیش خانه به منزلش میروند خواهر بهاره که 9 ماهه باردار بود بر اثر رفتار دهشناک مامورین فرزندش سقط می شود به شوکهای الکتریکی اشاره می کند که دانشجویان را با آن شکنجه می کنند و از پروژه اعتراف گیری سخن به میان آورد که در اوین در حال تدارک هستند تا بخصوص عبدالله مومنی را وادار به اعترافات ساختگی کنند تا در ادامه سریال به نام دموکراسی از رسانه ملی پخش شود
به دور و برم که نگاه می کنم افرادی را می بینم که خود زمانی در اوین این شکنجه ها را به طرق مختلف حس کرند و در این بین شاید از همه بیشتر خود میزبان بود که سالها در زندان به سر برد.
آری عبدالله نوری که بیشترین حکم دولتی را در زمان حیات آیت الله خمینی از ایشان دریافت کرده بود و قبل از به زندان رفتن هم در مقام وزیر کشور دولت اصلاحات خدمت می کرد بیش از همه حال و روز دانشجویان دربند را حس می کند اگرچه کدیور ،یوسفی اشکوری ،بسته نگار ، مهدی امینی زاده، شمس الواعظین ،جلایی پور ،مهدی شیرزاد ،دکتر پیمان و موسوی خویینی که در این جمع بودند خود تجربه اوین را دارند و جالب تر آنکه سال گذشته دبیرکل سازمان ادوار(موسوی خویینی)در تجمع 22 خرداد فعالان جنبش زنان دستگیر شد و چند ماهی را در زندان گذراند و در آن زمان سخنگو سازمان یعنی عبدالله مومنی تلاشهای ارزنده ای برای آزادی هم حزبی اش انجام داد و اکنون خود در زندان است و دبیر کل برای آزادی او تلاش می کند
وقتی موسوی خویینی در حال بازگوکردن وضعیت دانشجویان دربند بود به چهره مصطفی معین که در این جمع حضور داشت نگاه کردم احساس کردم به گذشتها فکر می کند زمانیکه که در دولت خاتمی عهده دار وزارت علوم بود و دانشجویان دفتر تحکیم برای برگزاری نشست سالیانه خود خانه بدوش لقب گرفتند و مکانی به آنها برای نشست سالانه تعلق نمی گرفت و احتمالا معین حسرت آن دوران را می خورد تا می توانست با تحکیمیها بیشتر همکاری می کرد به هر ترتیب در وضعیت حاظر نبش قبر کردن سودی ندارد و همه می بایست برای شکست هیمنه استبداد و رهایی عزیزان دربند به دور از خط کشی های تصنعی با یکدیگر همصدا شد و در دفاع از حقوق شهروندی کوتاه ننشینیم.
اخباری که از اوین می شنویم بسیار تلخ و دردناک است به گونه ای که بر اثر شدت شکنجه ها بخصوص آزار های جنسی برخی دانشجویان اقدام به خودکشی کردند به همین دلیل تا آزادی مرتضي اصلاح چي, مجتبي بيات ,مجيد توکلي,حبيب حاج حيدري,مسعود حبيبي,سعيد حسين نيا,آرش خاندل,مهدي عربشاهي,اشکان غياسوند,بهرام فياضي,احمد قصابان,احسان منصوري,محمد حسين مهرزاد,عبدالله مومني,علي نيکونسبتي,علي وفقي,محمد هاشمي, حنيف يزداني ، بهاره هدايت و همینطور منصور اصانلو که به خاطر اسیفای حقوق کارگران در زندان می باشد می بایست از هیچ کوششی فروگذار نکرد
مشت می کوبم بر در /پنجه می سايم بر پنجره ها / من دچار خفقانم خفقان /من به تنگ آمده ام از همه چيز / بگذاريد هواری بزنم / می خواهم فرياد بلندی بکشم /که صدايم به شما هم برسد /من هوارم را سر خواهم داد /چاره درد مرا بايد اين داد کند /از شما خفته چند /چه کسی می آيد با من فرياد کند؟!